Βυθισμένο ανάμεσα απ τον ''κόντρο'' το ''π'τσόρι'' και την Αγ. Παρασκευή που στέκεται αγέροχη,
βρίσκεται το γραφικό χωριό μας το Περδικάκι για εμάς τους νεότερους ή το Σακαρέτσι για τους
παλιότερους. Όπως και να το πείτε η ομορφιά του είναι μοναδική και δεν υπακούει σε κανένα όνομα.

Σαν να μην πέρασε ο χρόνος από αυτό το χωριό· Η μυρωδιά του τζακιού το χειμώνα, το άρωμα του τριφυλλιού την άνοιξη, ο μαγευτικός ουρανός τα βράδια σε γυρνάει πίσω στο χρόνο... Κοιτάζοντας τα βουνά που το αγκαλίαζουν ταξιδεύεις σε άλλες εποχές μακριά από σκοτούρες νεύρα και υποχρεώσεις.

Τι είναι άραγε αυτό που σε κρατάει δεμένο μ'αυτό το χωριό και έχει μείνει στις καρδίες μας;
Μάλλον είναι τα παιδικά χρόνια που ζήσαμε εκεί -εγώ βέβαια τα καλοκαίρια σαν παιδί της
πόλης- φαντάζομαι όμως και αυτούς που έμεναν μόνιμα και το εγκατέλειψαν λόγω δουλειάς
οι περισσότεροι...  Μήπως είναι η φύση που κάθε μέρα ζεις μαζί της; Μήπως..... Μήπως....

Το μόνο που μένει τελικά είναι η ανάμνηση της τελευταίας φοράς και η προσμονή της
επόμενης που θα βρεθείς σ'αυτό το μαγικό μέρος.

Η Αιτωλοακαρνανία (Αιτωλία+Ακαρνανία) από αρχαιοτάτων χρόνων πρωτοστάτησε σε όλη την Ελληνική ιστορία πράγμα πολύ γνωστό σε όλους μας. Ας δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά τον ρόλο που έπεξε αυτή η περιοχή ανα τους αιώνες στην Ελληνική επικράτεια.

Από τη μυθική ακόμη εποχή διαφαίνεται η αντίθεση Ακαρνάνων και Αιτωλών που θα σφραγίσει όλη την ιστορία τους ως τη Ρωμαϊκή κατάκτηση: με ξεχωριστά πολιτικά και θρησκευτικά κέντρα (Θέρμος οι Αιτωλοί, Στράτος και ΄Ολπαι οι Ακαρνάνες), τοποθετημένοι πάντα σε αντίπαλα στρατόπεδα, θα πολεμήσουν επανειλημμένα μεταξύ τους, ως την εποχή που ο Οκτάβιος θα τους υπαγάγει στη ρωμαϊκή επαρχία της Αχαΐας. Από τότε οι δρόμοι τους βασικά είναι κοινοί. Στην αρχαιότητα οι πόλεις της Ακαρνανίας (Στράτος, Αμφιλοχικόν,΄Αργος, Λιμναία, ΄Ολπαι, Οινιάδαι, Ανακτόριον,΄Ακτιον κ.α.) είναι οργανωμένες στο Κοινόν....